CAMPER LOVERS

Οδοιπορικό στον Σταυρό, μοναστήρι Καθολικό, Σπήλαιο της Παναγίας της Αρκουδιώτισσας, Μοναστήρι Γουβερνέτο

21/03/2026 στο 17:53 | Αναρτήθηκε στις From life to VANlife, ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ | Σχολιάστε
Ετικέτες: Creta, Κρήτη, Μοναστήρι Γουβερνέτο, Ορειβασία, Πεζοπορία, Σπήλαιο της Παναγίας της Αρκουδιώτισσας, Σταυρός, μοναστήρι Καθολικό

Αυτές τις μέρες είμαι στα Χανιά, στο ψαροχώρι ¨Σταυρός¨ και συγκεκριμένα στην παραλία ¨Γαλήνη¨.  

Εδώ έγιναν τα γυρίσματα για την ταινία ¨Ζορμπάς¨ που σκηνοθέτησε ο Κακογιάννης, το 1964.

Το βουνό Βάρδια που φαίνεται πίσω μου, είναι αυτό που γυρίστηκαν όλες οι σκηνές με το ορυχείο. Ακριβώς δίπλα μου γυρίστηκε  η διάσημη τελευταία σκηνή της ταινίας με τον Κουήν και τον Μπέιτς να χορεύουν συρτάκι, αφού τα έχουν κάνει ¨πουτάνα όλα¨.

Η ταινία βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Καζαντζάκη και διηγείται την ιστορία ενός άνδρα που χανόταν εύκολα, ενός άνδρα που δεν αγχωνόταν αν κάνει το σωστό ή το λάθος, ενός άνδρα που έκανε απλά, αυτό που διψούσε η καρδιά του.

Η διαδρομή μου ξεκίνησε ετοιμάζοντας την τσάντα μου με το απαραίτητο φαρμακείο, τροφή, νερό και μια αλλαξιά ρούχα.

Το πρώτο ενδιαφέρον σημείο είναι τοΣπήλαιο Λερά που πήρε την ονομασία του από τον οπλαρχηγό Στέφανο Λερά  που έκανε τα κουμάντα του γύρω στο 1825.

Το σπήλαιο έχει τρεις μεγαλούτσικες αίθουσες με σταλαγμίτες και απ΄ότι λένε στην αρχαιότητα γινόντουσαν παγανιστικές τελετές αφιερωμένες στον θεό Πάνα με νύμφες και τέτοια.

Μάλιστα, έχουν βρεθεί και κάτι κεφάλια από πήλινα ειδώλια και γυναικείες μορφές που κάποιοι λένε ότι είναι καθιστές αλλά άλλοι ότι είναι στα τέσσερα.

Κάτι μου λέει ότι έχουν γίνει θρυλικά πάρτι εκεί μέσα.

Παρόλο ότι έκανα μια προσπάθεια, τελικά δεν ανέβηκα γιατί το βρήκα απότομο. Τις επόμενες μέρες ήθελα να πάω για τάνγκο σε κάτι τοπικές μιλόνγκες και φοβήθηκα μην στραμπουλήξω κανένα πόδι.

Λίγο παρακάτω συναντάω την πρώτη σηματοδότηση και καταλαβαίνω ότι πρόκειται για καλά οργανωμένο και ασφαλές μονοπάτι.

Περίμενα ότι θα ήταν πιο αργή διαδρομή, αλλά τελικά αφού είναι στα μέτρα μου  αποφασίζω να την πάω όλη.

Επειδή όμως μπαίνω σε χαράδρα και το πιθανότερο είναι ότι δεν θα έχω σήμα κινητής σε λίγο, στέλνω το location  που βρίσκομαι σε μια φίλη από την περιοχή για να έχει το νου της.  

Βλέπετε, οι διαδρομές αυτές μπορεί να μην είναι τόσο αθώες.

Πηγάδι στη διαδρομή.

Μια εκκλησία γεννιέται.

Η Μονή Καθολικού είναι το αρχαιότερο μοναστήρι της Κρήτης. Ιδρύθηκε από τον Άγιο Ιωάννη τον Ξένο ή Ερημίτη κάπου στα μέσα του 11ου αιώνα.

Έχει κελιά μοναχών, αρκετά μεγάλα και πολλά θα έλεγα. Έχει λαξευμένους ναούς μια εντυπωσιακή τοξωτή πέτρινη γέφυρα, που, εντάξει, δεν ξέρω πότε την έφτιαξαν, αλλά σίγουρα δεν έγινε εύκολα εδώ που είναι ε;

Συνεχίζοντας το μονοπάτι, περίπου 50 μέτρα πάνω από το ¨Καθολικό¨ συναντάω το σπήλαιο του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη. Έχει βάθος 135 μέτρα με σταλακτίτες και σταλαγμίτες και δεξαμενή με νερό.

Λένε ότι ο Άγιος Ιωάννης ήρθε από την Αίγυπτο με άλλους 98 και είχε φήμη θαυματουργού. Έτσι, όταν άρχισε να μαζεύεται πολύς κόσμος, τα πήρε στο κρανίο και αρχικά πήγε και κρύφτηκε στο σπήλαιο Μαραθοκεφάλας να βρει την ησυχία του.

Όταν τον βρήκαν και εκεί ήρθε εδώ.

Το εκκλησάκι του Αγίου εορτάζει στις 7 Οκτωβρίου.

Λένε ότι δεν είχε νερό αλλά χτύπησε με το ραβδί του τον βράχο κι από τότε αναβλύζει αγιασμένο νερό που δε στερεύει ποτέ. Τυφλοί, κωφοί, νεφροπαθείς έχουν δει γιατρειά λένε με αυτό το «αγιασμένο» νερό.

Οι φήμες λένε ότι ζούσε γυμνός και περιφερόταν σαν αγρίμι μέσα στα βράχια. Έτρωγε χόρτα και χαρούπια για να επιβιώσει, μέχρι που μια μέρα, ένας κυνηγός τον χτύπησε κατά λάθος με το βέλος του.

Ο Αγ. Ιωάννης τότε, του ζήτησε να τον μεταφέρει μέσα στο σπήλαιο για να πεθάνει και από τότε πολλοί αποδίδουν θεραπευτικές ιδιότητες στον βράχο και συνηθίζουν να σπάνε κομμάτια του για φυλαχτό.

Αργότερα, ανεβαίνοντας, βλέπω στο βάθος σκήτες

Το Σπήλαιο Αρκουδόσπηλιος ή το Σπήλαιο της Παναγίας της Αρκουδιώτισσας

Εδώ μιλάμε για ότι έμεινε από κάποιο μοναστήρι απ΄ ότι φαίνεται.

Αλλά ¨επίσημα¨ πρόκειται για το ¨Αρκουδόσπηλο¨ ή Σπήλαιο της ¨Παναγίας Αρκουδιώτισσας¨.

Λένε ότι αυτό εκεί μπροστά, είναι αρκούδα που έκλεβε νερό και μόλις την είδε η παναγία, την πέτρωσε. Έτσι μπορούσαν να πιούνε πάλι νερό οι μοναχοί που είχαν πάθει αφυδάτωση.

Έχουν βρεθεί κάτι σκαλίσματα με τον Απόλλωνα και την Άρτεμη στην οποία, κατά την αρχαιότητα η σπηλιά πρέπει να ήταν ιερό αφιερωμένο.

Σήμερα λοιπόν, υπάρχει εκκλησάκι μέσα που είναι αφιερωμένο στην Παναγία την Αρκουδιώτισσα.

Διαβάζω μάλιστα, ότι γίνεται και κάποια γιορτή στις 2 Φεβρουαρίου με πιστούς που  διανυκτερεύουν γύρω από φωτιές.

Εδώ πεθαίνω της πείνας και σταματάω για να τσιμπήσω κάτι. Έχω μαζί μου δοκιμασμένες, για να μην έχω εκπλήξεις, βιολογικές μπάρες ενέργειας. Με την ευκαιρία, μια που με βλέπει ο ήλιος, απλώνω τις κάλτσες μου να στεγνώσουν, αφού  ξέχασα να πάρω μαζί μου εφεδρικές. Αυτό με ανάγκασε να κάνω μεγαλύτερο διάλειμμα απ΄ ότι χρειαζόμουν, αλλά τελικά, μου βγήκε σε καλό γιατί το υπόλοιπο της διαδρομής ήταν μεγαλύτερο από ότι περίμενα

Καθώς ανεβαίνω τα εκατόν πενήντα οκτώ χιλιάδες σκαλοπάτια (!), βλέπω απέναντι το μονύδριο του Οσίου Αντωνίου και σκέφτομαι ότι πρέπει να την είχαν κάνει ¨φωλιά¨ την περιοχή οι ασκητές.

Επόμενο αξιοθέατο το Μοναστήρι Γουβερνέτο που όμως δεν ήταν επισκέψιμο.

Λένε ότι έχει κατασκευαστεί για να εξυπηρετεί τους προσκυνητές του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη, εξαιτίας της μεγάλης αύξησης του αριθμού τους. Στο μικρό μουσείο της σώζονται εικόνες από το 15ο μέχρι τον 19ο αιώνα, χειρόγραφα, βιβλία, άμφια και άλλα κειμήλια, μεταξύ των οποίων μια εικόνα της Παναγίας Γλυκοφιλούσας.

Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε εδώ

Παρακάτω κι΄ άλλα μοναστήρια!

Από δω και πέρα επιλέγω να γυρίσω από αλλού, αλλά βγαίνω σε μια αδιάφορη διαδρομή μέσα από χωράφια.

Το φως της δύσης είναι υπέροχο! Βγαίνω την απαραίτητη σέλφι και κάνω πως το φχαριστιέμαι την ώρα που με καίνε οι πατούσες.

Στα τελευταία 500 μέτρα περνάω μέσα από το κρύο νερό. Αυτό είναι ότι χρειαζόμουν για το τέλος της διαδρομής!

Για περισσότερες πληροφορίες και αναλυτικές περιγραφές της ζωής μου στην ¨Φωλιά¨, με κατασκευαστικές, ταξιδιωτικές και άλλες αναρτήσεις, μπορείτε να γραφτείτε εδώ και στο κανάλι μου στο: You Tube

Θα σας δω στον δρόμο 

Πηγές: 

• Ταξιδιωτικός Οδηγός Κρήτης
• Wikipedia
• odysseus.culture.gr