Ελλάδα – Ισπανία (Βαρκελώνη – Πυρηναία) 14

19/12/2012 στο 19:12 | Αναρτήθηκε στις Βαρκελώνη - Πυρηναία | Σχολιάστε

From heaven – to hell.

Αν εξαιρέσει κανείς το ότι την πρώτη μέρα μας την ¨είπαν¨ για το πως βάλαμε τα αυτοκινούμενα (νόμιζαν ότι βάλαμε δύο σε μια θέση για να πληρώσουμε λιγότερα, τέτοιους μας έχουν!), η εμπειρία μας από το κάμπινγκ αυτό είναι άριστη. Το εντυπωσιακό της υπόθεσης είναι ότι πρόκειται για δημοτικό κάμπινγκ με χαρακτηρισμό δύο αστέρων, αλλά αν ήταν στο χέρι μου τους κολλούσα άλλα τρία και τελείωνε η ιστορία. Αυτό, για να παραδειγματίζονται και οι υπόλοιποι και να μη φτιάχνουνε εκτρώματα τύπου Villanova Park ή το δικό μας Blue dream στη Χαλκιδική.

DSC07314_small

 

 

 

 

 

 

Φεύγουμε μεσημεράκι με τη Φωτοβολίδα στο τιμόνι και
εγώ τεμπελιάζω βγάζοντας φωτογραφίες.

DSC07333_small

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Απολαμβάνω τις όμορφες εικόνες τόσο από δεξιά, όσο και από αριστερά.

 

 

DSC07324_small

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σας δείχνω αυτή τη φωτογραφία με την εξαιρετικά προσαρμοσμένη κατασκευή στο φυσικό τοπίο.

Egnatia-odos-Greece

Δείτε και μια δικιά μας (Εγνατία οδός) με την εκτεταμένη καταστροφή που προκάλεσε ο εργολάβος στη φάση κατασκευής (έλα μωρέ, σε εκατό χρονάκια θα έχει καλυφθεί το μπετό και δε θα φαίνεται τίποτα).

DSC07359_small

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

16:54. Είμαστε επί της Α9, βρισκόμαστε κάπου στο ύψος του Fabrègues, έξω από το Montpellier, σταματημένοι. Χιλιάδες αυτοκίνητα στην ίδια κατάσταση με εμάς, στις πέντε λωρίδες ανά κατεύθυνση δεν πάνε πουθενά. Είναι Παρασκευή αργά το μεσημέρι και το μυαλό μας πηγαίνει σε κάποιο πολύ άσχημο ατύχημα. Προετοιμαζόμαστε για τις χειρότερες δυνατές εικόνες που μπορεί να δούνε τα παιδιά μας αφού ανησυχούμε για το τι μπορούν να κάνουν στις ψυχές τους.

Μισή ώρα μετά, και αφού έχουμε διανύσει μόλις 2χλμ, είμαστε σίγουροι ότι θα είναι ότι χειρότερο έχουμε δει ποτέ.

Μία ώρα μετά, έχουμε προχωρήσει μόλις άλλο ένα χιλιόμετρο, έχουμε μάθει ότι είναι το φυσιολογικό traffic της Παρασκευής και έχουμε αρχίσει να τσακωνόμαστε μεταξύ μας. Το μόνο που θέλω είναι να φύγουμε από δω μέσα, οπότε, αναλαμβάνω πρωτοβουλία και βγαίνω από το δρόμο παρασύροντας τους υπόλοιπους.

Ξέρω ότι τώρα σκέφτεστε ¨όχι ρε πούστη πάλι¨ και σας λέω ότι καλά σκέφτεστε.

Σύντομα, έχουμε χαθεί πάλι στους περιφερειακούς και κινούμαστε αλλού γι΄ αλλού, αφού ακολουθώ μια πινακίδα που νομίζω ότι γράφει -χώρος ξεκούρασης-, αλλά στην πραγματικότητα γράφει -κτηνιατρική σχολή- (ή κάτι τέτοιο). Η αλήθεια είναι ότι στα γαλλικά που έκανα στο γυμνάσιο δεν ήμουν καλός.

Αφού φαίνεται να έχω κάνει τα πράγματα χειρότερα και οι άλλοι είναι έτοιμοι να με λιντσάρουν, μπαίνουν μπροστά και στην πρώτη πινακίδα για κάμπινγκ ανταποκρινόμαστε άμεσα.

du pla de Barres to le fou du Roi

Έτσι, το κάμπινγκ Le fou du Roi, ένας μέτριος – κακός χώρος για να κάνει κανείς τις διακοπές του, μας φιλοξένησε εκείνο το βράδι που η ατμόσφαιρα ήταν ελαφρός ¨παγωμένη¨. Νωρίς, άνοιξε και ο χάρτης για να σχεδιαστεί η διαδρομή της επόμενης μέρας.

DSC07442_small

Για τα παιδιά, όλα ήταν μια χαρά αφού το τραμπολίνο ήταν σε καλή κατάσταση.

Την επόμενη το πρωί όταν βγήκαμε έξω να πιούμε το καφεδάκι μας ο χάρτης ήταν ανοιχτός. Η διαδρομή επανασχεδιαζόταν!

Όταν τελειώσανε, ήταν μεσημεράκι και ροβολήσαμε βόρεια.

DSC07473_small

Διασχίζουμε την Προβηγκία και είναι μια από τις καλύτερες διαδρομές που έχουμε κάνει. Οι δρόμοι είναι μικροί – χαμηλής κυκλοφορίας άρα δεν μπορούμε να αναπτύξουμε ταχύτητα.

DSC07471_small

DSC07468_small

Τα σπίτια είναι υπέροχα συντηρημένα και σχηματίζουν μικρές αγροκτηνοτροφικές κοινότητες.

du pla de Barres to le fou du Roi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τελικά, μετά 4,5 ώρες ανθρώπινου ταξιδιού, φτάνουμε σε μια πολύ όμορφη κωμόπολη ονόματη Forcalquier.

forcalquier 02

 forcalquier 01

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Φωτογραφίες από το wikipedia/Forcalquier

Διασχίζοντάς την ανακαλύπτουμε ωραίες εκκλησίες μεσαιωνικά κτίσματα και παραδοσιακές πλατείες με ωραία γλυπτά και ένα κάμπινγκ που λέγεται Indigo. Το περπατάμε για να δούμε τι γίνεται και το βρίσκουμε καλό. ¨Δένουμε¨ σε ένα από τα υψίπεδα και όταν έρχεται η ώρα να κάνουμε βόλτα στο χωριό, δεν κουνιόμαστε.

Το μέρος είναι ήσυχο, έχει έντονη μυρωδιά φασκόμηλου και ρίγανης και φιλικούς παπαγάλους.

DSC07539_small

DSC07537_small

 

 

 

 

 

 

Η βραδιά έκλεισε με Baron de Lestac του 2008.

DSC07543_small

 

 

 

 

 

 

 

 

Από τα καλύτερα.

Την επόμενη, κάνουμε σούμα και πληρώνουμε 28/όχημα με ρεύματα νερά, κλπ. Φεύγουμε απολύτως ικανοποιημένοι βορειοανατολικά.

DSC07559_small

 

 

 

 

 

 

Στο επόμενο: πιτσιρικάδες προσπαθούν να μου κλέψουν το netbook και ο ένας που τους δύο που ξεκίνησαν μαζί, μας ανακοινώνει ότι θα συνεχίσει μόνος.

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.
Entries και σχόλια feeds.

Αρέσει σε %d bloggers: